[Show all top banners]

cybernepali
Replies to this thread:

More by cybernepali
What people are reading
Subscribers
Subscribers
[Total Subscribers 4]

Mr. D

jetho390

tragicomic

Tyo Din
:: Subscribe
Back to: Kurakani General Refresh page to view new replies
 पच्चीस बर्ष अमेरिका बसेर धेरै डलर कमाएका देबी आचार्य अहिले अरुको सेवा गर्दै
[VIEWED 2332 TIMES]
SAVE! for ease of future access.
Posted on 03-02-15 12:58 PM     Reply [Subscribe]
Login in to Rate this Post:     0       ?    
 

अमेरिकामा धेरै डलर कमाएर नेपालमा बाँड्न आएको होइन्

देवी आचार्य, अध्यक्ष, एचडीएनपी इन्टरनेशनल, टेक्सास, अमेरिका

दैनिक नेपाल२०७१ फागुन १८ गते ०:३९
 472  3 Google +1

Devi-Acharya01

संसारमा अति सम्पन्न र अति शक्तिशाली राष्ट्र अमेरिका हो । र, संसारमा सबैभन्दा बढी घरबारविहीन बस्ने देश पनि अमेरिका नै रहेछ ।

पाँचथर यासोकमा जन्मिएका देवी आचार्य २५ बर्ष भयो अमेरिका पुगेको । अमेरिकी नागरिकहरुले भने उनलाई बोलाउने नाम हो– डेभिड । उच्चारण गर्न सजिलो होस् भनेर अमेरिकी साथीहरुले नै राखिदिएका ।

नयाँ भविष्यको खोजीमा साँढे दुई दशक अघि अमेरिका उनको अहिले अमेरिकाको टेक्सास राज्यमा आफ्नै व्यवसाय छ । व्यवसायसँगसँगै सामाजिक क्षेत्रमा पनि हात हालेका छन् । खासगरि, अमेरिकाका घरबारविहीनका लागि उनको संस्थाले प्रत्येक महिना निःशुल्क भोजन गराउँछ । असहाय तथा बृद्धबृद्धाका लागि सहयोग गर्न संस्थाका प्रमुख संचालन अधिकृत ८० बर्षीय बृद्ध अमेरिकी नागरिकलाई लिएर नेपाल आइपुगेका आचार्यसँग दैनिक नेपाल डटकमले गरेको कुराकानी:

कति बर्ष भयो अमेरिका जानुभएको ?

२५ बर्ष । पढ्नका लागि गएको थिएँ । अहिले अमेरिकाको टेक्सास राज्यमा व्यापार गर्छु ।

समाजसेवा चाँहि कसरी सुरु भयो ?

मेरो गैरसरकारी संस्था छ, हेल्प फर डेस्प्रेटली निडी पीपल (एचडीएनपी) इन्टरनेशनल । अति अहासय घरबारबिहीनलाई हामी सहयोग गर्छौँ । २९ दिन कोही मानिस भोको छ भने पनि एक दिन मेरो संस्थाले खाना खुवाएर २९ दिन बाँचोस भन्ने मेरो मनसाय हो । त्यही उद्देश्यले सन् २०११ यो संस्था खोलेका हौँ ।

Devi-Acharya4

महिनामा एक दिन खुवाएर मानिस २९ दिन बाँच्छ त ?

त्यसो होइन् । म जस्तै अरु मानिस पनि निस्किउन भन्ने हो । हामीले त एउटा उदाहरण मात्र पेश गर्न खोजेका हौँ । तपाईं आँखा चिम्लिएर बस्नुस्, केही हुँदैन । एक दिन उसले पेटले मागे जति खायो भने त्यस दिनको खुसीले बाँकी २९ दिन बाँच्छ भन्ने हाम्रो विश्वास हो ।

तपाईंको कार्यालय कहाँ छ ?

हामीसँग टेक्सासमा अफिस छ । घरवारविहीन मानिसहरु हाम्रो अफिसमा आउँछन्, फोनहरु आउँछ । हरेक तीन महिनामा हामी रक्तदान कार्यक्रम पनि आयोजना गर्छौँ ।

नेपालीका लागि अमेरिका सपनाको देश हो, त्यहाँ पनि यस्ता घरबारविहीनहरु छन् ?

संसारमा अति सम्पन्न र अति शक्तिशाली राष्ट्र अमेरिका हो । र, संसारमा सबैभन्दा बढी घरबारविहीन बस्ने देश पनि अमेरिका नै रहेछ ।

घरबारविहीनहरुलाई चाँहि कसरी भेट्नुहुन्छ ?

कोही आकाशे पुल मुनि सुतेका हुन्छन्, कोही सडकमै सुतेका हुन्छन् । उनीहरुलाई राज्यले एउटा सेल्टरको व्यवस्था त गरेको हुन्छ । ओत लाग्ने व्यवस्था गरिदिए पनि कति गरोस् राज्यले ? सरकारले भत्ता पनि दिन्छ तर एक–दुई दिनमै सक्छन् । हामी जस्तै धेरै गैरसरकारी संस्था छन्, जसले उनीहरुलाई खाना खुवाउँछन्, हाँस्छन्, हसाउँछन्, रमाइलो गर्छन । अमेरिकाको न्युयोर्क, फ्लोरिडा, एटलान्ट, क्लोराडोमा पनि हाम्रा कार्यक्रमहरु हुन्छन्, हाम्रो व्यस्तताका कारण अहिले तीन महिनामात्र यस्ता कार्यक्रम गर्न सकेका छौँ ।

Devi-Acharya2

नेपालमा पनि काम गर्छ यहाँको संस्थाले ?

नेपालमा पनि हामीले घरबारविहीन भएका आमा बालाई सहयोग गरेका छौँ । पशुपतिनाथको बाहिर बस्ने घरबारविहीन तथा बृद्धबृद्धालाई नौपटक सहयोग गरिसकेका छौँ । धरानको तमोर नदीको किनारमा बृद्धाश्रम र बुढासुब्बा मन्दिरमा रहेका बृद्धबृद्धा बुवाआमालाई सहयोग कार्यक्रम गरिरहेका छौँ । झापाको कन्काईमाईमा कोटीमाई भन्ने ठाउँ छ, त्यहाँ पनि चारपटक भन्दा बढी सहयोग गरिसकेका छौँ । त्यसका लागि मेरा साथी जिम टायलरले सहयोग गर्छन् । उनी सेनाका पूर्व पाइलट हुन् । ८० बर्ष उमेर भइसक्दा पनि उनले अमेरिकी घरबारबिहीन र नेपालका दिनदुःखीहरुको सहयोगमा जुटेका छन् । अहिले उनी मसँगै नेपालमै छन् । नेपाल बाहेक युगाण्डामा पनि हामीले यस्तै सहयोग गर्ने तयारी गरेका छौँ ।

Devi-Acharya1

पैसा कसरी जुट्छ ?

टेक्सासमा मेरो खाद्य स्टोर छ, त्यहाँ एउटा दान बाकस राखिएको छ । म आफैले पनि दिनको २० डलर खुत्रुकेमा राख्छु, त्यसो गर्दा महिनामा छ सय डलर जम्मा हुन्छ । जिमले हाल्छन्, खुत्रुकेमा दिनको २ डलर, जुन ६० डलर हुन्छ । मेरो परिवार र संस्थाका पदाधिकारीबाट मात्रै महिनामा २५ सय डलर अर्थात करिब साँढे २ लाख रुपैंया संकलन हुन्छ । जसबाट हामी यस्ता सहयोग कार्यक्रम संचालन गर्छौँ ।

अमेरिकामा मानिसहरुको कामका लागि भागदौड हुन्छ, फुर्सद छैन भन्छन्, तपाईँ चाँहि कसरी फुर्सद निकाल्नुहुन्छ ?
मैले यस्तो सोँचे– मानिसलाई कहिल्यै पनि पैसाले पुग्दैन । टेक्सासमा विश्वका नवौं धनीको सूचीमा परेका अर्बपति थिए, उनी कोलोराडोमा गाडी दुर्घटनामा परेर मरे । त्यसपछि उनको सम्पत्ति कस्ले खायो होला ? उनले त लिएर गएनन् । आखिर मानिस त मर्नै पर्छ नि । मर्ने बेला लिएर हामी केही जाँदैनौँ । बाँचुञ्जेल आफूसँग भएको क्षमता, बुद्धि, विवेकले केही गर्न सक्छौँ कि भन्ने मनशायले यस्ता कार्यक्रम सुरु गरेका हौँ । मसँग धन भएर बाँडेको होइन् ।

अमेरिकामा बसेर पनि देशका लागि केही गर्न सक्छौँ भन्ने लागेर यो क्षेत्रमा हात हालेको हो । अमेरिका हाम्रो कर्मभूमि हो, हामी नेपाली हौँ, नेपालमै जन्मेका हौँ । त्यसैले आफ्नो देशमा केही गर्न जरुरत छ । हाम्रो अभियानमा न्युयोर्कका प्रतिष्ठित अधिवक्ता बिनोद रोका, एटलान्ट जर्जियाका गोबिन्द श्रेष्ठ, अमेरिकी पूर्व अमेरिकी सैनिक जिम टायलर, डेरा मायोर डिगर लगायतको सहयोग छ ।

Devi-Acharya3

अमेरिकी समुदायको कस्तो प्रतिक्रिया छ ?

धेरै राम्रो । त्यहाँका मेयर, सरकारी अधिकारी हाम्रो कार्यक्रममा उपस्थित हुन्छन् । सहयोग पनि गर्छन् । अमेरिकीले पनि प्रशंसा गरेका छन् । जसले अमेरिकीहरुसँग भिज्नका लागि मलाई सहज पनि भएको छ । एउटा नेपालीले परदेशमा पुगेर यस्ता कार्यक्रम गर्न पाउँदा मलाई गर्व पनि लागेको छ ।

अमेरिकामा नेपालीको अवस्था कस्तो छ ?

नेपालीको अवस्था पहिले भन्दा सुधार हुँदैछ । नेपालमा जस्तै अमेरिकामा पनि नेपालीले धेरै सामाजिक संस्था संचालन गरेका छन् । व्यापारिक रुपमा पनि अगाडि बढेका छन् । नेपाली समुदायको लागि मात्र होइन्, त्यहाँको स्थानीय समुदायसँग कसरी मिलेर जाने भन्ने विषयमा पनि नेपालीहरु अग्रसर भएका छन् ।

- See more at: http://dainiknepal.com/2015/03/42477.html#sthash.rWE6FKqS.Q93yHZ3q.dpuf
 
Posted on 03-03-15 5:06 PM     [Snapshot: 545]     Reply [Subscribe]
Login in to Rate this Post:     0       ?    
 

हैन सिर्सक पढे पछि के के सेवा गरेछन भन्ने भन्दा पनि २५ बर्समा कति कमाएछन भन्ने तिर मन गयो |
धेरै डलर कमाउनेले मात्रै सेवा तिर लाग्नु पर्छ र लाग्छन भन्न खोजिएको हो कि ?
कि यिनी अमिरिका बात आए : देशमै अरबौ कमाउने हरुले पनि देश सेवा र सामाजिक कार्यक्रम तिर लाग्नु पर्यो भन्न खोजेको हो ?
जब सम्म पैत्रिक सम्पत्ति मा कर लाग्ने बनाए पछि केहि छोरा नातिको लागि कमाइ दिने कुरा कम हुन्थ्यो कि ? अनि हामि लाठे पनि आफैले गरि खानु पर्छ भनि श्रम जीबी हुन्लाइ लाज नमान्ने हुन्थ्यौ कि ?


 


Please Log in! to be able to reply! If you don't have a login, please register here.

YOU CAN ALSO



IN ORDER TO POST!




Within last 200 days
Recommended Popular Threads Controvertial Threads
TPS Re-registration
What are your first memories of when Nepal Television Began?
निगुरो थाहा छ ??
ChatSansar.com Naya Nepal Chat
Basnet or Basnyat ??
TPS Re-registration case still pending ..
Sajha has turned into MAGATs nest
NRN card pros and cons?
Do nepalese really need TPS?
कता जादै छ नेपाली समाज ??
Nas and The Bokas: Coming to a Night Club near you
Will MAGA really start shooting people?
Democrats are so sure Trump will win
मन भित्र को पत्रै पत्र!
Top 10 Anti-vaxxers Who Got Owned by COVID
I regret not marrying a girl at least for green card. do you think TPS will remain for a long time?
काेराेना सङ्क्रमणबाट बच्न Immunity बढाउन के के खाने ?How to increase immunity against COVID - 19?
TPS Work Permit/How long your took?
Breathe in. Breathe out.
3 most corrupt politicians in the world
Nas and The Bokas: Coming to a Night Club near you
Mr. Dipak Gyawali-ji Talk is Cheap. US sends $ 200 million to Nepal every year.
Harvard Nepali Students Association Blame Israel for hamas terrorist attacks
TPS Update : Jajarkot earthquake
NOTE: The opinions here represent the opinions of the individual posters, and not of Sajha.com. It is not possible for sajha.com to monitor all the postings, since sajha.com merely seeks to provide a cyber location for discussing ideas and concerns related to Nepal and the Nepalis. Please send an email to admin@sajha.com using a valid email address if you want any posting to be considered for deletion. Your request will be handled on a one to one basis. Sajha.com is a service please don't abuse it. - Thanks.

Sajha.com Privacy Policy

Like us in Facebook!

↑ Back to Top
free counters